Tradycja Picia herbaty na świecie cześć 2
Posted By sylamos on 21 listopada 2010
Rosja
W Rosji pije się herbatę czarną, mocną i bardzo gorącą. Mocny napar herbaty rozcieńcza się wodą ze samowara, w którym woda cały czas pozostaje w stanie wrzenia. W tradycji rosyjskiej jest picie herbaty długo i powoli, przeważnie ze szklanki. Herbatę pije się gorzką z kawałkami cukru lub konfitury podawanej na spodeczkach.
Kraje arabskie
Arabowie piją herbatę w małych szklaneczkach, rozszerzających się ku górze. Przyrządzaniem napoju zajmuje się mężczyzna, zazwyczaj jest to ojciec rodziny. Na dnie metalowego imbryka umieszcza się odrobinę zielonej herbaty i zalewa ją niewielką ilością wrzątku, aby pozbawić liście goryczki. Następnie wodę wylewa się. Potem do herbaty dodaje rozgniecione liście mięty oraz duży kawałek cukru, a na koniec wszystko zalewa się wodą i stawia na ogniu. Kiedy woda zaczyna wrzeć odstawia się czajnik na 5 minut, a potem kilkakrotnie przelewa się herbatę z dzbanka do porcelanowego naczynia i z powrotem. W tradycji arabskiej częstowanie herbata świadczy o gościnności. Arabowie piją tylko herbatę zielona ponieważ ich religia zabrania spożywania napojów fermentowanych.
Tybet
Najbardziej dla nas zaskakującym sposobem parzenia herbaty jest z pewnością metoda tybetańska. Tam herbata bardziej przypomina bulion, niż typowy napar do jakiego jesteśmy przyzwyczajeni. Napój herbaciany przyrządza się tam z mocnego naparu zielonej herbaty, soli i masła z mleka jaków. Bardzo gorącą mieszankę ubija się następnie tak długo, aż powstanie jednolita masa. Podobno napój ten ma doskonałe właściwości rozgrzewające.
Stany Zjednoczone
USA jest ojczyzną mrożonej herbaty tzw. ICE TEA i saszetek na herbatę. Pomysł picia herbaty expressowej i schłodzonej narodził się na 
początku XX wieku podczas Światowych Targów w St. Luis. Jeden z plantatorów herbaty wpadł na targach na pomysł, aby częstować herbatą przybywających na targi gości. Zaparzył dużą ilość herbaty, a ponieważ było gorąco i upalnie, ciepły napój nie cieszył się tego dnia zbyt dużym powodzeniem. Dlatego żeby nie stracić zainwestowanych pieniędzy plantator wrzucił do herbaty dużą ilość kostek lodu. Pomysł bardzo dobrze się sprzedał ponieważ zimną herbatę okrzyknięto hitem, a jej legenda dotarła do innych krajów.
Podobne zdeterminowanie towarzyszyło powstaniu saszetek na herbatę. Otóż pewien nowojorski kupiec zastanawiał się w jaki sposób rozdawać klientom próbki herbaty. Każdą próbkę pakował starannie, aby herbata się nie wysypała. Po jakimś czasie zauważył, że klienci wrzucali do imbryczków całe próbki, bez odwijania herbaty z zawiniątek. Okazało się, że robili tak, aby uniknąć rozsypania herbaty po kuchni. Nowojorczyk postanowił wykorzystać swoje obserwacje i zaczął robić pierwsze saszetki z herbatą. Jak widać i w tym wypadku potrzeba stała się matką wynalazków, z których korzystamy do dnia dzisiejszego.
Tradycja picia i sporządzania herbaty jest bardzo urozmaicona i bogata w nowe walory smakowe i zapachowe. Dzięki możliwości szybkiego dotarcia do najdalszych zakątków naszego świata, również i my mieszkańcy starego kontynentu możemy nimi delektować się w zaciszu własnego domu.
Gdy robi się coraz zimniej, do naszych drzwi zapuka zima, wówczas herbata czarna a najlepiej z cytryną i miodem jest najlepszym rozwiązaniem. Szybko rozgrzeje i sprawi, że poczujemy się dużo lepiej.
Co kraj to obyczaj. Ostatnio dowiedziałam się, że herbatę można dobrać także do osobowości. Czytałam o tym na stronie klubu miłośników dobrej herbaty. Ciekawy podział, nie podejrzewałam, że herbata odzwierciedla naszą osobowość…